Judas Iscariot
zaterdag 20 maart - zondag 23 mei 2010
|
|
-een video-installatie van Pavèl van Houten
20 maart t/m 23 mei 2010
'Judas Iscariot' is een videoinstallatie van Pavèl van Houten (Bergen op Zoom 1984). Het werk omvat een collage aan beelden en teksten, deels van Van Houten zelf, deels van anderen, waaronder Björk, Rammstein en Jesus Christ Superstar. De Judasfiguur staat in dit project niet zozeer voor de verrader als wel voor de mens die uiteindelijk de stap naar het hemelse niet kan maken, de zekerheden van het aardse niet kan verlaten.
Pavèl van Houten omschrijft zijn project als volgt:
Judas Iscariot
een video-installatie
Het leven van Judas Iscariot staat centraal in mijn nieuwste werk. Zijn leven wordt gekenmerkt door het onmogelijk samenkomen van het hemelse en aardse. Hoewel Judas deze werelden wil samenbrengen, brengt deze samenkomst voornamelijk verwarring bij hem teweeg. De komst van Christus veroorzaakt bij hem zelfs een onleefbare verwarring. Eenzelfde verwarring die nog steeds heden ten dage door velen ervaren en geuit wordt. Het is voor mij een uitdaging om mijn fascinatie voor deze verwarring te uiten, te registreren en vast te leggen.
Judas Iscariot is een collage van (video)beelden en teksten; deels gevonden en bewerkt; deels zelf gemaakt. De reden van het gebruik van bestaande beelden en teksten is dat ik de toeschouwer wil laten zien dat de verwarring niet enkel in mijn werk tot uiting komt (en dus een persoonlijke ervaring is), maar een ervaring van alledag; overal zichtbaar. De verwarring van Judas is mijns inziens een universele verwarring.
Via een vijftal videowerken en een pamflet probeer ik de verwarring van Judas te tonen, en visueel te maken. Al de videowerken zijn repetitief en te typeren als 'moving images'.
Als men de ruimte binnenkomt, stapt men in het licht; één videowerk staat geprojecteerd op de ingang. Zoals Judas ook deed, stapt de bezoeker waarschijnlijk uit het licht om vanaf een afstand naar het geprojecteerde te kijken. Wat hij te zien krijgt is een bovenmenselijke wolkenhemel, die langzaam oplicht. Naast deze projectie zijn er twee andere projecties te zien: een haast abstract werk van vage, groene vormen die haastig naar boven bewegen en een werk van een gestorven lelie: groots en gedetailleerd.
Aan de andere kant van de ruimte staan twee televisieschermen. Beide tonen zij een persoon. De ene persoon kijkt wild om zich heen, alsof hij zoekt en nooit zal vinden. Het is een loop van een scène uit de film Jesus Christ Superstar. De andere persoon, gepositioneerd naast het verwarde karakter, is een man in een donkere ruimte die stilzwijgend een knalrode appel poetst alsof hij daartoe gedoemd is (loop van scène uit de videoclip Sonne van Rammstein). De twee personen tonen ons de verwarde positie van Judas Iscariot, die zocht en nooit vond; die continu opnieuw uit het paradijs werd gezet.
Op de achtergrond speelt muziek. Zachtjes hoort men een stem een liedje neuriën.
Samen met de vijf videowerken wordt ook een pamflet uitgebracht. Dit pamflet is een collage van korte teksten die allen op hun eigen manier een invulling geven aan het leven van Judas. Het is een combinatie van (herschreven) teksten uit de bijbel, de film Jesus Christ Superstar en songteksten van Björk, Rammstein en Nynke Laverman. Het pamflet wordt gegeven aan bezoekers voordat zij de ruimte betreden.
Pavèl van Houten