|
Een vaandel uit Erp |
|
|
|
Lang hebben de katholieken moeten wachten op de tijd dat zij weer openlijk processies mochten houden. Maar toen het eenmaal zover was, lieten zij zich niet onbetuigd. Op het feest van het H. Sacrament en natuurlijk op de feestdag van de kerkpatroon, St. Servatius, trokken er in het Erp van rond 1900 weer processies door het dorp. Compleet met bogen, rustaltaren, geel-witte vlaggetjes langs de straten, beelden voor de ramen, seringen in de vazen, en de harmonie die het tempo aangaf en het Tantum ergo speelde. Erp werd totaal verbouwd en ook de kostbare vaandels werden van stal gehaald. Daaronder natuurlijk ook het vaandel met de kerkpatroon. Het zware fluweel is rijkelijk voorzien van borduurwerk, veelal uitgevoerd met dik zilver - en gouddraad. Het is nauwelijks te torsen en met stevige wind had de drager assistentie nodig van derden om het overeind te houden. Maar dit vaandel was dan ook de trots van de Erpse katholieken. Hier moest hun emancipatie vanaf stralen. En dat is dan ook het geval. Centraal wordt Servatius, in vol ornaat, als bisschop afgebeeld. En achter hem staat de kerk van Erp weergegeven. Tot in de kleinste details. Het is de nieuwe kerk, in 1843 door architect van A. van Veggel ontworpen en voltooid. Een monumentale kerk, opgetrokken in een klassiek aandoende stijl die wel wordt aangeduid met ‘Waterstaatstijl’. Later zou men deze stijl niet katholiek genoeg vinden en moest zij plaats maken voor de neogotiek. En die is weer te vinden in het naburige dorp, in Veghel, waar P. Cuypers enkele tientallen jaren later de parochiekerk ontwierp. |
