Een Waterschenker uit Batenburg

De stichting van Batenburg is met talrijke legenden en historische spinsels omgeven. Het zou de hoofdstad van de Batavieren zijn geweest. Claudius Civilis zou er rondgewaard hebben en later zou ook Faust het stadje met zijn imposante ruïne bezocht hebben. De geschiedenis druipt als het ware van dit monumentale Maasstadje af. Talrijk zijn de monumenten, talloos de schriftelijke en archeologische overleveringen. Zo werden bij de bouw van de huidige neo-gotische Sint Victorkerk talrijke urnen gevonden en sprak men bij die gelegenheid breed van een Germaans grafveld. De oude middeleeuwse kerk was toen al lang niet meer bij de katholieken in gebruik.Hier kerkten al sinds de Tachtigjarige Oorlog een kleine protestante gemeente. Het is een rijk kerkje volgestouwd met grafmonumenten en herinneringsborden. Hier deed eens, zo rond 1500, een merkwaardig koperen voorwerp dienst dat in geen enkele middeleeuwse kerk mocht ontbreken. Een gebold koperen vaatje gevuld met water. Het heeft twee tuiten die eindigen in twee spuwers in de vorm van dierenmuilen.Oorspronkelijk hing het in een muurnisje rechts in het koor. Hier waste de priester vóór en nádat hij de H.Mis had gelezen zijn handen. Daarom twee tuiten. Voor de H.Mis werd het tuitje aan de linkerkant naar beneden gedrukt, na de dienst werden de handen opnieuw gewassen maar nu met water uit het rechtertuitje.Via een kleine afvoer door de muur vloeide het gebruikte water vervolgens weg over het kerkhof dat om het kerkgebouw gelegen was. Aan dit wegsijpelende water danken wij de uitdrukking: Gods water over Gods akker laten vloeien.