Een Anna uit Megen

Ieder inwoner van het grijze Maasstadje Megen kon het vroeger dromen. Een kort rijmpje. Het staat te lezen op het portiekje voor het oude Maria- kapelletje onder de Maasdijk tussen Megen en Macharen : ’Langs deze weg zet gene voet of zeg Maria weesgegroet’. Het is een uitnodiging aan de voorbijganger om een bezoekje aan Maria te brengen. En dat gebeurt nog steeds. Men steekt er een kaarsje op en gaat vervolgens weer verder. Maar komend van Megen met zijn imposante kloosters passeert men nog een kapelletje, meer een stenen ‘kestje’. Het is gewijd aan Anna, de moeder van Maria, de grootmoeder van Jezus. Zij is de beschermster van het huisgezin. In de middeleeuwen was Anna een zeer machtige heilige en de Kerk was daar op den duur niet zo gelukkig mee. Anna werd vaak groter dan Maria door kunstenaars afgebeeld. Zeker binnen een zeer populair beeldengroepje waar zij met z’n drieën werden afgebeeld. Die beelden worden Anna-te-Drieën genoemd. Dit was ook het geval met het middeleeuwse beeldje van Megen. Anna is groter dan Maria en het Christuskind bij Maria op schoot is nog kleiner. Men vond dat niet kunnen. Dus werd het beeldje vervangen door een beeld waarbij Anna haar dochter Maria bij de hand neemt. Maar devotie is sterker dan theoretisch geneuzel. In Megen keerde Anna in haar middeleeuwse gedaante terug. Niet met het originele beeldje, dat staat in het museum, maar in kopie. Maar ook daar maalt de devotie tot deze machtige moeder niet om.